25 Ağustos 2011

bittim

biliyorum insan bittim dediği anda bile hayvan gibi çalışmaya devam edebiliyor. ama hem yorgunluk hem de patron baskısı yemin ediyorum bitirdi beni. stres olmasa çok çalışmak koymuyor. tuvalet kağıdı ve kulak temizleme çubuğu bitti, marketi açık yakalayıp da alamıyorum. zavallı kardeşim de benim gibi sabahlamakta. avukat olmayın galiba. bence Elif de der ki mimar da olmayın. xanax'la geçirdim geçen haftayı resmen. bu sabah ağladım çünkü stresten elim ayağım titriyordu. 32 yaşındayım yaaa.... ben artık böyle bir hayat istemiyorum sanırım. çantam ayakkabım da yeter bana şimdiye kadar aldıklarım. daha az kazanayım hatta evimin kadını olup çocuk bakayım ben artık. Bak annem 56 yaşında öldü. Anneannem 47'ymiş öldüğünde. Sevgilim 46 ben 32 yaşındayım.

New York için hiçbir hazırlık yapamadım. Acaba izin vermezse istifa etsem mi diye bile düşünüyorum. O kadar sinirlerim bozuk anlayın.

stajyerim de bir gerizekalı ve dil pabuç gibi. ben hiç böyle olmadım yaa... hala bile değilim yani, anam babam beni amma saygılı yetiştirmiş, ya da ezik mi demeli bilmem.

sevgilim sonund abugün dönüyor. çok çok özledim onu. yıldönümü hediyemizi hala veremedim. bu gece gecenin hangi köründe çıkacağım çok merak ediyorum.

galiba ben butik falan açmak istiyorum. bavul ticareti gibisinden. artık avukatlık yapmak istemiyorum sanırım. yani bu sorumluluk ve stres beni bitirmeden ben onu mu bitirsem bilemiyorum. neyse işte içinizi karartmaktan başka bir şey yapmadım bugün. sorry.

dua edin de NYC'ye gidebileyim. Dua edin de orda stressiz vakit geçirebileyim.

Hiç yorum yok: