27 Ekim 2009

Teyzem

Benim bir tane teyzem var. aslında iki tane. ama ikincisi 81'li olduğundan kelli ona teyze demiyorum. teyze gibi de görmüyorum zaten. kuzen gibi daha ziyade.
annem ilk defa hastalandığında 2002'de küsmüştüm ben teyzeme. şimdi affettirdi bana kendini.
haftasonu keşana teyzemlere gitmiştim işte. annem de oradaydı çünü. teyzem bize turşu yaptı. ekmeğin üzerine sürmek için baharatlı salça yaptı. yemek yaptı. tıpkı anneme olduğu gibi teyzeme yardım etmek zorunda hissetmedim kendimi yattım dinlendim. annem bile sen yorma kendini teyzen yapar dedi. annem en rahat onunla sonuçta. ben de öylemişim meğerse. küssem de etsem de teyzeymiş.
bu sene annem bize böyle kışlık turşu, salça, tarhana yapamadı ya garip geliyodu. alışkanlık bozulmuştu yine, ezber yani. üzücüydü. teyzem yapınca sevindim. böyle sahip çıkılmış gibi hissettim.
burayı hiç okumayacaksın ama, sağol teyze...

2 yorum:

Elif dedi ki...

ya ben böyle aile ilgili olanları okuyunca ağlıyorum sinirim bozuluyor, olayı drametize etmişsin gibi oluyor niye sahip çıkılmamışsın gibi demek istiyorum, annemim o kadar kötü bir durumu yok ki demek istiyorum

Zeynep dedi ki...

ben böyle hissediyorum. hissettiğimi de olduğu gibi buraya aktarıyorum. okumayabilirsin istersen. ben de sıkıntımı bu şekilde atıyorum. yazma ihtiyacı hissediyorum.