KURUMSAL SİSİFOSLAR İÇİN BAŞKALDIRI MANİFESTOSU
Eveeet, geldik zurnanın zırt dediği başka bir yere; modern plazaların o klimalı, steril ve “asla bitmeyen” excel hücrelerine. Camus ile bu kez de kurumsal hayattaki Sisifosları, yani sabah 9 akşam 6 döngüsünde kendi kayalarını plazaların tepesine çıkaran beyaz yakalıları, bizim sabahlarımızı ciddiye alalım. Bu evreni sadece duygusal değil, düşünsel olarak da masaya yatırmanın zamanı geldi. Camus’yü çok sevsek de biliyoruz ki kendisi 20. yüzyıl ortasının konforlu entelektüel odalarından, patriyarkanın içinden konuşan bir adam. Evde onun arkasını toplayan görünmez bir emek, kahvesini önüne koyan birileri oldukça “absürdle baş etmek” elbette başka bir konfor alanından mümkün. Camus’nün de her pazartesi sabahı katılması gereken bir “Synch Meeting”i, tutturması gereken çeyrek dönem hedefleri (KPI’lar) olsaydı; o hoo, absürdü kim bilir hangi tondan yazardı! Yine de, tam da bu çelişkinin içinden geçerek soralım: Camus’nün kavramlarını ödünç alıp, onları çalışanların hayatına geri yazarak kend...