Her seyi istiyorum

 Zozin Fanzin‘in Ocak 2026 sayisinda cikan yazim. 

İstiyoruz

Sally…

Birden nefes alamıyor, gözyaşları akıyor, katılarak ağlayacak sanıyorum, ağlayamıyor. Kalbindeki ağırlıkla öylece kalıyor olduğu yerde. Biliyorum ben bunu.

Ashley…

Eden’in köpeği dudağını ısırmıştı beklemedik bir anda. Köpeği severken, küçüktü köpek, bir gözü kör, sokaktan kurtarılmış. Panikle evin içinde koşturuyor araba hazır olana kadar. Dudağına bir havlu bastırmış. Arada aynanın karşısında havluyu çekip dudağındaki yarığı görüyor ve olduğu yere yığılıyor.

Floria…

Ne zaman Sally gibi kalbime o görünmez bıçak saplansa, Ashley’i hatırlarım. Kendimi olduğum yere bırakmak isterim. Ama bırakamam. Sally de bırakamaz. Ashley de yarası gözle görülür olmasaydı bırakamazdı.

Leyla…

Annesinden kurtulmak için evlendiği Erol ile boşanırken tüm bedelleri ödedi. Kaçtığı, yüzleşemediği. Erol çocuklarını aldı. Yığılacak sandı, kendine izin verecek sandı, çocuklarını bırakanları kınadım, ben de şimdi bırakıyorum derken yere paralel yatarken yine de yığılmadı. Yığılamadı.

Bella…

89 yaşındaki demans annesine senelerdir bakan 66 yaşındaki Bella. Sally ve Floria kalplerinde bıçakla kikirderken onlara anne şefkati veren Bella. Hep başkasını düşünen, annesi ölünce yaşamak isteyen ama kendini düşünmeyi henüz beceremeyen Bella. Cumartesi gecesi eve geldiğinde yere paralel yatan ama yığılmamış Bella’ya bu kez anne şefkati gösteren Floria.

Tarih bizi cadı yazdı. Edebiyat erkekler yazdıysa kendi ellerimizle öldürdü bizi, kadınlar yazdıysa istediğimiz hayatı yaşadık ama yapayalnız öldük. Beş parasız. Bedellerini ödedik, kimsenin hiçbir şeyin bedelini ödemediği bu dünyada biz her şeyin bedelini ödedik, işlemediğimiz suçların bile, sadece istedik diye…

Şimdi o bıçağı döndürüyorum. Tüm kızlar toplanamıyoruz bile. Ama hâlâ kikirderiyoruz. Kalbimizde saplı bir bıçakla yaşarken hâlâ süslenmeye, erkeklerin başını döndürmeye, okumaya, yazmaya, çalışmaya, evde oturmaya, para kazanmaya, harcamaya, iyileşmeye, arada bıçağı döndürmeye, yeniden kikirdermeye, birbirimizi dinlemeye, kikirdermeye, bıçağı çevirmeye, kikirdermeye devam ediyoruz.

Bu kez tarihi de edebiyatı da biz yazacağız. İstediğimiz hayatı yaşayacağız, mutlu olacağız, çocuklarımızla… Bıçakları döndürmeye, kikirdermeye devam edeceğiz. Sonsuza dek… İstemekten korkmadan, her şeyi istemekten korkmadan, bıçakları döndürerek kikirdeyerek, tüm merakımızla ve sevincimizle yaşamaya devam edeceğiz bu hayatı.